środa, 6 lutego 2013

111/13. NIE JESTEM




NIE JESTEM

Przestałam być
światłem twoich oczu
teraz mogę swobodnie
śladami ptaków
pośród gwiazd
płynie tam
moja odtrącona miłość
i kilka kwiatów
zapomnianych
zerwanych na łące
której nie ma od lat
miłość coraz dalej
już nie chce mnie znać
mróz dołem ciągnie
zmrożony świat

© el.żukrowska 28.stycznia 2013.
© Fot. Zdzisław Marciniak


110/13. UKRYĆ SIĘ




UKRYĆ SIĘ 

Kiedy ból tak nagły
ani głosu z siebie
wszystko za grubą szybą
lub za siną dalą
odciąć się od ludzi
schować jak za ścianą
odgrodzić palisadą

Ukryć się gdzieś w jamie
i tam lizać rany
zachować przed ludźmi
twarz zbrużdżoną cierniem
A jeśli w domostwie
— pozamykać bramy
i nie odpowiadać
nazbyt pustym "nie wiem"

© el.żukrowska 6.lutego 2013.
© Fot. Kazimierz Czerniawski

109/13. SPĘTANI




SPĘTANI

Spętani nagłą ciszą poza progiem nocy,
boimy się oddechów, poświaty księżyca,
bez możliwości rozdziału, bez szansy ucieczki,
choć wszystko nas dzieli, a nic nie zachwyca;

rok po roku, dzień po dniu, razem, a oddzielnie,
bo związani przysięgą z dawna zapomnianą,
połączyła tak mocno, że zamków nie zerwiesz,
choćby obojgu wolność naraz zapachniała.

Żyjemy obok siebie, razem już nie sposób,
uśmiechamy się rano, wściekamy z wieczora,
grzecznych słów jest jakby coraz mniejszy zasób,
naprawić tego związku teraz nikt nie zdoła.

© el. żukrowska 6.lutego 2013
zdjęcie z internetu

108/13. NIC DWA RAZY





NIC DWA RAZY

Może i powinnam
— ale nie zapłaczę
serce lodową powłoką się ścięło
Tobie już nic do mnie
— już cię nie zobaczę
mój ty Romeo
Za zamknięte od nowa
nie będę wchodziła
bo to jest tak samo
jak z rzeką dwa razy
nawet gdybym chciała
aby mnie obmyła
— ta sama woda już się
nie przydarzy...
Gdyby tak było można
gdzie oczy poniosą
ale przecież zawsze
coś za kołnierz trzyma
moje drogi od dzisiaj
tajemne przed tobą
zagrałam ci na nosie
— nic mnie już nie trzyma

© el.żukrowska 6.lutego 2013.
© Obraz - Sergey Basov

wtorek, 5 lutego 2013

107/13. ROZSYPAŁAM SIĘ




ROZSYPAŁAM SIĘ 

Rozsypałam właśnie
na milion okruszków
jak zmurszały krakersik
z dawna zapomniany

albo jak zamek z piasku
gdy go wiatr wysuszy
a w pobliżu brak wody
bodaj i z fontanny

Rozsypałam się
na miliard drobinek maleńkich
już niepotrzebnych
- ot - pył do sprzątania

albo jak nasiona ostu
które nawet wiatr słaby
z miejsca na miejsce
tak lekko przegania

Nikt mnie nie potrącał
a się rozsypałam
jak namarznięty kryształ
który do gorąca

albo jak szkło które z siłą
o kamienną posadzkę
gdy cię dopadnie
taka wściekłość żrąca

Rozsypałam się
Już mnie nie ma

© el.żukrowska 5.lutego 2013.
zdjęcie z internetu

106/13. GDY NADMIAR...





GDY NADMIAR...

Komu garść uczuć? Komu?
Dziś darmo serce i uczucia.
Komu trochę miłości,
a może przyjaźń dołożyć?
Może komuś potrzebne są
jak akupunktury ukłucia,
by do zdrowia szybko podążyć.
Rozdaję bez zapłaty,
jeszcze się napraszam:
weź garść mojej miłości
jak słodkie nektary..
Ktoś inny wzgardził
i teraz mam nadmiar,
a sercu za trudno
pod takim ciężarem.

© el.żukrowska 5.lutego 2013.
© Fot. Zdzisław Marciniak

105/13. CZAS NA ZMIANĘ





CZAS NA ZMIANĘ

Nie masz dla mnie czasu,
dziś, wczoraj, jutro też tak będzie
i wcale nie robię o to hałasu,
nie muszę zasiadać w pierwszym rzędzie.

Przestałam być dla ciebie ważna,
moje sprawy już się nie liczą.
I dobrze: jestem za poważna,
nigdy nie byłam pewna, czy bodaj graniczą!

Tak jakoś ... i ja już nie mam czasu.
Koniec z przekładaniem pustki w druga pustkę.
I z dyktaturą koniec - "wyprasuj, dopasuj".
Pora bym za życie też dostała szóstkę.

© el.żukrowska 5.lutego 2013
© Fot. Kazimierz Czerniawski.


104/13. NIE MA "RAZEM"




NIE MA "RAZEM"

Nie ma już "razem",
pułap runął z hukiem.
Kurzawa jak dym szara,
gęsta i gryząca w oczy.
Wszystko się skończyło
zanim ktoś pomyślał.
Skończyło — zostawiając
aż nadmiar emocji...

© el.żukrowska 5.grudnia 2012.
zdjęcie z internetu

103/13. ŁZĘ WYTROPIŁEŚ...




ŁZĘ WYTROPIŁEŚ

Łzę wytropiłeś na moim policzku
— nie martw się tym zbytnio,
czasem kapnie deszczem...
Chociaż ta łza akurat nie płynie ze zbytków,
raczej z wielkiej tęsknoty
— mimo, że tu jesteś...
Nie na darmo róże i nadmiar uśmiechów,
— prawda jest dla mnie bolesna.
Właśnie przeczuwam :
za chwilę — już będziesz daleko
i nie zabrzmi twoje zwyczajowe JESTEM.

© el.żukrowska 5.lutego 2013.
zdjęcie z internetu

102/13. NOC W MAŁYM MIASTECZKU





NOC W MAŁYM MIASTECZKU

Noc. Znów będzie długa — i smutnie bezsenna.
Nie da odpocznienia członkom spracowanym.
Myślami udręczy, obrazami wspomnień,
podsunie myślom ciemne, od dawna schowane.
Kiedyś były łąki pełne cudowności
i zboża, choć nie dojrzałe — już pachnące chlebem.
Miedzą przepiórka ze skrzydłem niby to złamanym.
I cicho, swojsko, prawie modlitewnie...
Pamiętam świty nakarmione rosą różową,
pnie drzew omszałe, wilgotne po deszczu
i żab rechotanie głośne w noc majową,
 że nie można zasnąć, a słuchać by jeszcze...

Teraz mam wron krakanie i krzyczące mewy,
małe stadko wróbli gdzieś już się wyniosło,
kilka gołębi grucha, wiosną nic nie śpiewa.
I jeszcze auta piszczą na zakrętach mocno.

Mruczą kaloryfery, szczeka pies sąsiada,
"Dziewczyny Protetyczki " warczą maszynami,
na górze płacze dziecko, w środku nocy gada,
pewna pani waruje non stop za firankami...

© el.żukrowska 5.lutego 2013.
fotka z zasobów rodziny



poniedziałek, 4 lutego 2013

101/13. OSZALAŁE SERCE




OSZALAŁE SERCE

a kiedy moje serce
znowu się pogubi
któż rękę mu poda
wyciągnie z otchłani
ono tylko wianki
słowa zakochane
przecież nie kaleczy
i wcale nie rani

nie pisze żadnych listów
ani nie zaczepia
chociaż przecież bywa
oszalałe z bólu
nie podnosząc oczu
na wzajemność czeka
robi to w milczeniu
— bo wygląda cudu

© el.żukrowska 4.lutego 2013.
fot. z internetu




100/13. BEZ SKARGI





BEZ SKARGI

Za późno, dużo z późno na skargi i łzy,
Głupie serce - czemu wciąż bolisz?
Dziś nie możesz zrobić już nic...
Więc dlaczego tak drżysz i zawodzisz?

Tamto drugie nie dało nadziei,
choćby tylko przychylnym skinieniem,
a ty szukasz, jak po dzikiej kniei,
zalążku uczucia, spojrzenia ... nie wiem...

W tobie miast krwi same łzy już płyną,
może całe w nich toniesz jak kłoda,
- niby ją widać, lecz mocno przegniła
i już nic zdrowia tej kłodzie nie odda.

Tak i serce w bliznach rozpaczą przemiękłe,
do życia w innej parze już się nie nadaje.
Oczy wypłakane, a i liczko zwiędłe,
czułości brak, bliskości - i serce ustaje...

© el.żukrowska 4.lutego 2013.
zdjęcie z internetu

99/13. NIE POMIESZAJ CISZY




NIE POMIESZAJ CISZY

Szeptem ty do mnie
ciszy nie pomieszaj
niech radośnie pomieszka
sobą otuli jak proszę

ciszy nie przestrasz
niech faluje wolno
kołysze nasze myśli
nowych pragnień kosze

ciszą się nakarmmy
w leniwej błogości
może być także szampan
kawior lub truskawki

w tym rozleniwieniu
pieszczoty dotykiem
cieszmy się jak najdłużej
choć to uczuć skrawki

© el.żukrowska 4.lutego 2013
zdjęcie z internetu


98/13 DZIKIEJ RÓŻY KRZEWY





DZIKIEJ RÓŻY KRZEWY

Gdy już się kołysało niebo
(a może trawy lub kąkole?)
i wicher gwiezdny ponad nami
i tnące granat skrzydła twoje...
noc wypełniła całą przestrzeń
ramiona drzew liściaste palce
a obok krzew tej dzikiej róży
co nie chce milczeć... tylko tańczyć...


el.żukrowska 4. lutego 2013.
fot. http://www.dammera.pl/index.php?option=com_djcatalog2&view=item&id=588:dzika-roa&cid=43:roe-rosa



97/13. WESTCHNIENIE






WESTCHNIENIE

tylko do jednego serca
ślę moje westchnienia
i tylko do niego
moje myśli płyną
ale ono właśnie
znać mnie wcale nie chce
ani nawet nadziei
- ciągle kocha inną

  el.żukrowska 16.stycznia 2013
Fot. z internetu

niedziela, 3 lutego 2013

96/13.ALCHEMIA?




ALCHEMIA ?

Nawet alchemia nie pomoże
kaprys twój
morza brzeg szumi słoną wodą
jeszcze obietnic - wielki rój
a ty wciąż nowe
po co nowe
siedzę jak przędzą omotana
chcę tak posiedzieć
chłonąc morze
a ty wciąż swoje
zamilcz wreszcie
nam przecież już nic nie pomoże

© el.żukrowska 3, lutego 2013.
© Obraz - Wiesław Grzech



95/13. STARE PRAWDY




STARE PRAWDY

Życie daje jednemu pełny trzos,
a drugiemu dziurawe kieszenie.
Bogaty z biednego śmieje się w nos,
twierdząc przy tym, że biedak się lenił.

Jedynie biedak wie, jak to jest
— do jego brzegu ledwie śmieć przypłynie,
lecz z bogacza nie będzie się śmiać
i udowadniać, kto i gdzie winien.

Sam z dobroci serca oddał by wszystko
— ostatnią koszulę zdjął z własnego grzbietu.
Bogaty — starej czapki nie odda
— martw się o siebie człowieku.

Pewnie w tym wielka niesprawiedliwość
w zasadzie nawet aż dziejowa,
że bogaty także dlatego bogaty,
iż poskąpi, dla dzieci zachowa.

Jest też coś co przemawia na korzyść biedaka
— on może sobie spać spokojnie.
Natomiast bogaty ciągle się martwi
czy z dóbr go ktoś nie okradnie.

Zapisane są słowa w Ewangelii
tak, jakby wszystkim ku przestrodze,
że łatwiej wielbłądowi przez ucho igielne,
niż bogaczowi z trzosem na Drodze.

Pewien posiadacz skwitował to tak
— gdybym litował się nad każdym
sam stałbym się biedakiem na dniach,
u nas bieda tak rośnie jak gwiazdy.

I wielka to prawda, że biedy zbyt wiele,
tu oko się zaszkli, tam brak rozwiązania.
Bogaty nędzarzowi nie jest przyjacielem,
czasem tylko prawi przemądre kazania.

Są jednak jeszcze inne a ważne wartości,
które winny błysnąć, na świeczniku stanąć.
Ponad wszystko wydaje się być MIŁOŚĆ
— w niczym mądrości nie umniejszając.

© el.żukrowska 3.lutego 2013.
zdjęcie z internetu

94 /13.ZAKOCHANE SERCE





ZAKOCHANE SERCE

Ktoś serdeczny i życzliwy
coś mi podarował.
A przy innej już okazji
za uśmiech dziękował.
Zatem teraz mnie wypada
także odpowiedzieć
- coś dostałam...  Posłuchajcie,
w jakiej jestem biedzie...

Pragnę z serca podziękować...
a serce nie umie... .
Więc leciutko je przymuszam
- ono nie rozumie.
Polecam kategorycznie
- wtedy oburzone wielce
odpowiada nadąsane
"Rozkazywać możesz rękom
- a ja jestem zakochane..."

© el.żukrowska 3.lutego 2013
© Fot. Kazimierz Czerniawski

93/13. UTOPIŁEŚ




UTOPIŁEŚ

Utopiłeś nasze niebo w stawu wodzie.
Teraz oczekujesz mego przebaczenia.
Nic nie szkodzi — mówię. —Nic nie szkodzi.
Dziś niebo — to już nie mój świat.
Odchodzę.
Właśnie gwiazdom mówię "do widzenia".

© el.żukrowska 3.lutego.2013.
 Obraz - Wiesław Grzech.

92/13 ROZTERKI




ROZTERKI

Już odchodzę, odchodzę,
nawet się nie oglądam,
myśleć przecież się boję,
w lustra też nie spoglądam.

Chyba już wszystko za mną
i nic już nie poskładam,
to czemu ciągle drżenie
czemu twarz twą tak badam?

Nawet, gdy już drzwi mocno
— to cząstka mnie zostanie
prawie na każdym meblu,
może i w każdej ścianie.

Troszkę na twoich rękach,
a chciałam zająć serce —
wtedy byś mnie odszukał,
nie żyłabym w rozterce.

© el.żukrowska 3. lutego 2013.
zdjęcie z internetu

sobota, 2 lutego 2013

91/13. PODSUMOWANIE








PODSUMOWANIE

Są pary, które lokal za lokalem,
Alpy Szwajcarskie, wyjazdy do Tokio.
A my? Ot, jak małżeństwo stare:
spacer przy domu, by czasem nie zmoknąć.

W piątki herbatka przed telewizorem
i kanały takie, które cię ożywią.
Nocą seks - nawet nie z zapałem.
Sobota - ja coś ekstra - a ty piwo...

Niedziela. Nawet razem do kościoła.
Na obiadek już beze mnie do mamusi
i tłumaczysz głupio, że mnie nie woła.
Jak się nie postawisz - wołać nie musi.

Mówimy, że jesteśmy w związku.
Kręci się nudno - jak karuzela.
Brakuje radości, wszystko z obowiązku.
Tylko przeciąć - wciąż się nie ośmielam...

el.żukrowska 2 luty 2013.
zdjęcie z internetu.

Ps.
Właśnie jest trochę ponad 40 tys wejść na mego bloga... Bardzo Wam dziękuje.
2 luty 2013 godz. 22:48

piątek, 1 lutego 2013

90/13. GORYCZĄ W OCZY




GORYCZĄ W OCZY

Kiedyś będziesz blisko, może za rogiem.
Już mi nic nie dodasz — a raczej odejmiesz.
Od słów ułożonych w porządku za progiem
zabierzesz dobre — a zostawisz wredne.

W brzmiącej donośnie muzyce klasyków
specjalnie dla mnie nuty zapomniane.
Przecież nie nauczysz! Sypniesz jak z pomników
duchem dawnych czasów sobie świetnie znanym.

Jedną miarką zmierzysz, co jest dla mnie dobre.
A drugą specjalną będziesz miał dla siebie.
Dziś już bez wysiłku wiem, co znaczy szczodry,
ale i co nieszczęśliwy, samotny w potrzebie.

© el.żukrowska 23.sierpnia 2012.
zdjęcie z internetu

czwartek, 31 stycznia 2013

89/13. DROGOCENNY PUCHAR




DROGOCENNY PUCHAR


Ty rąk nie wyciągasz
nawet myśli milczą

gdzieś brzegiem widnokręgu
toczą się wspomnienia
- może nie twoje -
przecież milczysz uparcie...

nie dałeś mi wskazówek
drogowskazów gwiezdnych
map - zdjęć - obrazów
bodaj odręcznego szkicu

Napełniam cenny puchar życzeniami
- nie znasz ich nawet nie odgadniesz

niespodziewanie krzyczysz głośno boleśnie
wyrzucając w górę ramiona

I już toczy się puchar z ostrym brzękiem
po zmrożonych kamieniach ulicy

Ciemna łuna wypływa na moją twarz...
Nic więcej nie mam już do zrobienia

el.żukrowska Hagen im Bremischen, 26.grudnia 2012
zdjęcie z internetu

88/13. NA ULICY




NA ULICY

A kiedy szedłeś do mego domu
połowa nieba była czarna
i nie wiem, co to miało znaczyć,
jakoś statystka ze mnie marna.

Któregoś sierpniowego ranka
przybyłeś do mnie w słońc pożodze
— i znów wiedziałam — nie ogarniam,
i, że niewiedzą sobie szkodzę...

A jeszcze była wrześniowa zamieć
złotych kolorów plus babie lato.
Pytałeś wtedy, rozbawiony,
czy choć to widzę i co ja na to.

Ależ to pięknie, że przychodzisz,
radujesz serce gdy zagadasz,
chciałabym mieć ciebie na co dzień,
tu — na ulicy Rispeljaden.

© el.żukrowska, Hagen im Bremischen, 27.grudnia 2012.
Fot. z internetu.

87/13. SZEPTEM




SZEPTEM
(wiersze szaro-złote)

Marzenia w górze
podniebną ścieżką
sercem wzniesione
nie śmiem wyszeptać
— przybądź najszybciej
i weź w ramiona...

© el.żukrowska 18. listopada 2012.
Fot. z internetu

86/13. CZAROWAĆ KAŻDY MOŻE



 CZAROWAĆ KAŻDY MOŻE
(Z  tomiku "Wiersze szarozłote")

Szukałam szeptu — dla bajania
(wszak wszystkie bajki  szepty  lubią),
do dziecięcego zasłuchania
i już się klimaciki snują...

W szepcie zaklęta magia słowa,
uwodzi dziecko i rodzica,
czytasz i jakbyś sam czarował,
budził królewny blade lica...

W innej żołnierzyk ołowiany,
albo robotów całe mrowie,
statki kosmiczne, dinozaury...
Wiele — że aż się nie wypowie...

Szeptem czarować każdy może.
Musi być pora odpowiednia.
Troszkę słodyczy... albo grozy -
i czarodziejka niepoślednia!

© el.żukrowska 31.stycznia 2013.
© Fot. Włodzimierz Stąsiek

85/13. WSPOMNIENIE JESIENI




WSPOMNIENIE JESIENI

Przypadkiem - zdjęcie żar-jarzębiny,
gdzieś tam wrześniowe słodkie maliny
i rudy kasztan w słońcu się mieni
- tak zatęskniłam do jesieni.

Wonie cudowne, niezapomniane
- jak dymy z ognisk, albo ciągnące
z koszy plecionych a pełnych jabłek
- słońcem przez lato czerwieniejących...

Pachnące mocno jesienne grzyby
- pieczarki przy nich są "na niby"
- och, te prawdziwki i maślaczki,
do kobiałeczki... Fe... tu robaczki!

I jeszcze jesienne pajęczyny,
fakt - nie ustroją żadnej dziewczyny,
za to krajobraz syty mgłami
i babim latem - jak diamentami.

© el.żukrowska 31. stycznia 2013
Fot. z internetu

środa, 30 stycznia 2013

84/13. SIŁA UCZUĆ





SIŁA UCZUĆ

Kiedy jesteś przy mnie
inne są nowe zorze
świt dźwiga tarczę słońca
już o dowolnej porze

kwiaty pachną tuż obok
choć właśnie życie zamarło
oddech zamienia się w obłok
bo dzisiaj mroźno i biało

złe myśli muszą odejść
domowi nic nie zagraża
wystarczy że jesteś przy mnie
wystarczy że mogę marzyć

© el. żukrowska 28 stycznia 2013
© Fot. Telemach Pilitsidis

83/13. CO JESZCZE ?





CO JESZCZE ?

Wybierasz z odległych wspomnień
czarowne, najpiękniejsze
i wiesz, że to nie wszystko,
że jest inny świat,
jak na gałęziach drzew
siatką rozpięta jest noc złudna,
strojna bogactwem gwiazd,
niezwykłych myśli i pragnień...
To nie są odpustowe obwarzanki,
ani zabawny kogucik z gwizdkiem,
magia jest jeszcze mocniejsza -
dzwoni jak kryształ górski,
pachnie piękniej niż frezje,
w szepcie rozdaje obietnice
(wiele obietnic-mgieł baśniowych),
jest zawrót głowy i olśnienie...
Zmęczona przechylasz się,
wspierasz na ręce w zamyśleniu,
tak-tak, jest coś więcej,
niż wypłowiałe, codzienne barwy.
Pora znaleźć klucz do tego świata,
pora wychylić puchar szczęścia do dna...
Czy to możliwe, że noc nie łudzi?
Że ma dla nas w ukryciu łut szczęścia?
Co jeszcze może dać?

© el.żukrowska 4.października 2012.
Zdjęcie z internetu.

poniedziałek, 28 stycznia 2013

82/13. ZA MAŁO



ZA MAŁO

Kiedy jesteś blisko mnie
drżą płomienie jasnych świec
i wiruje radośnie muzyka
kiedy jesteś....
Ale świat ciągle cię zabiera
w pogoni za sukcesem
jakaś polityka
a może chimera... kto to wie...
przepadasz na długo

Kiedy bywasz....

Za mało bywasz ze mną
za mało zwykłej radości
za mało ciepłych dłoni i uśmiechów
za mało oddechu miłości
za mało
za mało...
zimno mi

© el.żukrowska 28.stycznia 2013.
Zdjęcie z internetu (FB)

niedziela, 27 stycznia 2013

81/13. * * * (strugi wody)







* * *

strugi wody
zmyły ze mnie
warstwa po warstwie
minione dni
aż do chwili
gdy twoje ręce
w pożodze dotyku
zapalały
pastelowe barwy
wywołując
oślepiające migotanie
zorzy polarnej

© el. żukrowska Hagen im Bremischen 24. grudnia 2012.
© obraz Nathali Picoulet

80/13. * * * (Białym ptakiem...)




* * *

Białym ptakiem
moje myśli do ciebie
odnajdziesz slowa
nim pierwsza gwiazdka
Będę ogrzewać się
w blasku świeczek
i migotliwych błyskach
choinkowych bombek

zawołaj mnie sercem
a ja usłyszę

el.żukrowska Hagen im Bremischen  23. grudnia 2012
zdjęcie z internetu http://www.digiscoping.pl/

79/13. * * * (Płatki śniegu...)




* * *

Płatki śniegu
rzeźbione spokojem
białe i czyste 
jak twoje myśli
rozkołysane kolędą
w noc wigilijną

moja ręka 
z opłatkiem dla ciebie

© el.żukrowska  Hagen im Bremischen 23.grudnia 2012.
© Fot. Zdzisław Marciniak


78/13. * * * (znalazłam słowa...)




* * *

znalazłam słowa dla ciebie
spokojne i ciche
i na tyle jasne
że będziesz chciał je mieć
koło siebie
w każdej samotnej chwili

© el.żukrowska Hagen im Bremischen  23.grudnia 2012
© Fot. Margareta Bengtsson

77/13.UPIÓR




UPIÓR

Z potoku pustych słów bez znaczenia,
z bełkotu dziwacznych odgłosów duszy,
z jądra mroku właśnie się wyłaniasz,
wręcz upominasz, że zaistnieć musisz...

Pod pachą niesiesz swoją własną głowę,
krogulczą postać skrywasz płaszczem zbrojnym.
Z obojętnością mijasz ludzkie mrowie,
dumą i pychą jesteś szczodrze strojny.

Pośród niedobrych cech zebranych w tobie
jedna dość jasna — przypadkiem wplątana
— WRAŻLIWOŚĆ — taka najbardziej ludzka,
z goryczą mówisz — niepotrzebnie dana.

© el.żukrowska, Hagen im Bremischen, 27.grudnia 2012.
zdjęcie z internetu


76/13. WIARA NADZIEJA MIŁOŚĆ




WIARA NADZIEJA MIŁOŚĆ

Nie potrafię się odsunąć
myśli pozwijane jak pierścienie włosów
wracają uporczywą frazą
bolą
ciągle jestem w DZIŚ — bo boję się jutra
drżąc co może przynieść... złego
Tracę Wiarę — a przecież obiecałam...
więc od nowa mocuję się z sobą
odganiam wszystko co złe i szkodliwe
wszystko co może zagrozić kochanej osobie
upieram się dyskutuję wytaczam argumenty
na świadka wołam jednego drugiego trzeciego anioła
krzyczę — jemu życie bo przecież jest święty
tyle jeszcze przed nim
tyle ma dokonać
Upieram się
Wraca Wiara i zostaje przy mnie
jest ramię w ramię
Nadzieja się zbliża
słońce wrzuciło garść promieni — skromnie
ale to potwierdzenie — i już spokój wkoło
Spirale myśli lekko rozluźnione
opływają łagodnie i zwracają głowę
Modlę się — niech zło się rozwieje
Panie — spełnij prośbę
czekam Panie i ufam — ciągle mam Nadzieję

Wiara Nadzieja Miłość
— i tylko Miłość ciągle ze mną była

el.żukrowska  27. stycznia 2013
zdjęcie z internetu - malarstwo Daniel Van Der Putten

sobota, 26 stycznia 2013

75/13. MÓJ KANAPOWIEC




   MÓJ KANAPOWIEC

Targuje się z tobą
o uśmiech, spojrzenie,
żartuję, udaję,
być może flirtuję.
A ty obok blisko —
jak cień z moim cieniem,
raz mówisz — raz milczysz.
A dlaczego? — Ja nie wiem.
Też trochę udajesz,
grzbiet prężąc — jak kocur,
na gierki masz chętkę
— a ja na uboczu.
Tu się łasisz — tam puszysz,
pazurki wysuwasz.
Myślisz jak do gardła? 
A oczkami mrugasz...

W wierszyku tym chyba
morału nie będzie
— kot na cztery łapy...
Dama winna wszędzie... 


© el.żukrowska 26.stycznia 2013.

74/13. DRŻĄC O TWOJE ZDROWIE




DRŻĄC O TWOJE ZDROWIE

Zatrzymałam cię w ukryciu w sercu,
ciągle od nowa ogarniam myślami,
głucha na śmiechy szyderców
— otulam, jak angorkami.

Masz tu bezpiecznie i cicho,
nie chcę, by dalej bezkarnie
czepiało się jakieś licho,
szarpało, aż znów upadniesz....

Utulić, wygładzić zmarszczki...
Każdy twój ból wziąć na siebie...
Wiem — to tylko słowa —
niczego się nie dowiedzie.

Gdyby to było możliwe...
Gdyby krwią i oddechem...
Uczę się być cierpliwą,
być z tobą — chociaż
                               bez ciebie.

© e.żukrowska 26. stycznia 2013
zdjęcie z internetu

73/13. GDYBYŚ BYŁ PRZY MNIE




GDYBYŚ BYŁ PRZY MNIE

Zbyt często u mnie wieje mocnym zimnem.
Szukam schronienia i twojej opieki...
Mówisz, że kiedyś będziesz tylko przy mnie.
Mam dać ci trochę czasu — ile mam zaczekać?

Mówiłeś, że coś tam, że ktoś aż się ugnie,
nie dorzuciłeś nic optymistycznego!
Przecież wystarczyłoby, abyś był przy mnie...
Wiem — nie zrobisz już czegoś szalonego.

W swoim męskim świecie spraw i interesów
zapomniałeś obietnic, solidnych przyrzeczeń
i wędrujesz samotnie drogą do sukcesu.
A ja — mam być gotowa do nowych poświęceń.

Nic nie ma, nic! Stracone złudzenia!
Gdybyś był przy mnie... No, ale nie jesteś!
Nie ma happy endu — już tylko wspomnienia,
a w głowie płyną myśli — nagle zbyt bolesne...

© el.żukrowska 26.stycznia 2013.
© Fot. Margareta Bengtsson

72/13. ODDECH WIATRU





ODDECH WIATRU
(wiersze szaro-złote)

Oddech ciepłego wiatru ożywia ogrody,
kwiaty miękko w jego rytm ugięte,
na gitarze w pobliżu ktoś gra przebój modny,
ktoś inny śpiewa — nawet całkiem pięknie...

Życie bez zmiany — jak było, tak będzie.
Pozostał pierścień z zielonym bursztynem
— nic to nie zmienia — a byłam wszędzie
i nie zatęskniłam za cierpkim winem.

Mówiłeś, chyba chcąc upomnieć,
że człowiek do miłości się rodzi.
Prawda to? Ciebie nie mogę zapomnieć,  
ale uczucie już z wolna odchodzi.

W ustach pozostał smak słońca i wiatru...
Wino wraca wiarę na dno mojej duszy.
Wiele już spełnione, brzęczy szkło do taktu
— jednak bólu serca ten napój nie głuszy.

© el.żukrowska 25.stycznia 2013.
© Malarstwo Kal Gajoum


piątek, 25 stycznia 2013

71/13. SPÓŹNIONY ŚPIEW





SPÓŹNIONY ŚPIEW

Tak dużo zależy od ciebie!
Szukam twoich myśli
pośród moich marzeń.
Szukam barw, uśmiechów,
twej bliskości czułej.
Nie znajduję...
Wczoraj... ani dziś...
Zatrzymana pośrodku pokoju
nie umiem znaleźć drogi
do minionych rozmów,
do naszych spotkań
w innym wymiarze
— jak śladów ognia i wody...
Ani ulotnego piasku,
gdy wiatr wir utworzy.
Już usta składają się
jakby do płaczu,
a oczy łzami wzbierają.
Sztorm to, burza?
Smutek czy nadzieja?
Tak czekam, czekam... miłości moja!
Tchnienie z głębi duszy...
Syreni śpiew...

© el.żukrowska 25.stycznia 2013.
© Fot. Włodzimierz Stąsiek

70/13.WSTRĘTNE SMUTKI




WSTRĘTNE SMUTKI
(wiersze szaro-złote)

Smutki wyrwały się z ciasnej komórki.
Już do buszowania zbierają się rade.
Zechcą mnie przestawić na inne kierunki,
utopić we łzach i depresjach - nawet..

Odebrać słońce -  i lampy wieczorne,
pozbawić muzyki, słodkich aromatów...
Mogą tego dokonać - bo to bestie zdolne,
oby minęły choć hodowlę kwiatów...

Jak się przeciwstawić? Nie mam pomocnika,
aby wstrętne smutasy znów zamknąć pod kluczem.
Mój miły obiecał, że nie będzie znikał,
tymczasem nie ma go... a jeśli nie wróci...?

© el.żukrowska 25.stycznia 2013.
© Obraz Marka Langowskiego


czwartek, 24 stycznia 2013

69/13. SPECJALNE SŁOWA



SPECJALNE SŁOWA
(wiersze szaro-złote)

Szary zmierzch przynosi nadzieję
światło teraz rysuje zaledwie kontury
muzyka — cichutka — brzmi bardzo misternie
a twoje usta... jak najbardziej lubię

więc może kochasz — ośmielam się myśleć
i ciepła nadzieja wpełza mi do duszy
wypełnia wszystkie zakamarki ściśle
i wierzę teraz że kochać mnie musisz

słów tych nie wymawiam — bo są nazbyt święte
jakby tylko do wielkich aktów zezwolone
to serce musi  krzyknąć — przez usta zamknięte!
a wtedy pewność: dla siebie stworzone

© el.żukrowska 24.stycznia 2013.
Fot. Kazimierz Czerniawski

68/13. ZMYSŁY





Zmysły

Nieutulona w żalu dłoń
szept gwiazd najcichszych ledwie brzmi
gorącym bólem pulsuje skroń
...powie już dziś czy za kilka dni...
tajemnica tajemnicę w ciemności ściga
sumienie za to spokojnie śpi
lecz biegnie prośba - będziesz miła
oj chyba nie - odpowiedź brzmi
a on nalega zduszonym szeptem
i już ustami pieści szyję
zapala ognie nieznane przedtem
w zasadzie tobą manipuluje...
rozkołysany nagle świat
i dwa anioły oniemiały
miały pilnować - ale jak
już żądze  ciała spopielały

© el.żukrowska 24.stycznia 2013.
©  http://swiat-obrazkow.pl/obrazek-anioly_nad_jeziorem-1-1574-234.html

67/13. DWUGŁOS (1)





DWUGŁOS (1) 

Tajemnica tajemnicę ściga,
sumienie za to spokojnie śpi.
(On) :  - Może coś z tego będzie, Miła?
(Ona):. - Nie jestem pewna, co powiesz mi.
Smutkiem nagle czoło ściągnięte,
jakieś niewielkie rąk nawet drżenie...
(On): . . - Może gdy usta będą uśmiechnięte...
(Ona):. - A z jakiego powodu? Widzę same cienie.
Tajemnice grzecznie już przy samej ścianie...
Czoło ze zmarszczek nie chce się wygładzić.
Nadzieja zajrzała... ale czy zostanie...?
Droga daleka. Jak temu zaradzić?
Dzikie winogrono zaszura u okien:
pocierają szybę liście kolorowe.
Marzenia, nadzieja, pragnienia ... ulotne...
Porozumienie było... Dziś potrzebne nowe...

© el.żukrowska 24.stycznia 2013.
zdjęcie - http://ogrod.wieszjak.pl/rosliny-ogrodowe/302636,galeria,Winobluszcz-Parthenocissus.html

66/13. W MIĘKKICH PUCHACH





W MIĘKKICH PUCHACH

w odrobinę odkrywanych marzeniach
nadal wiele tajemnicy i magii
to dla ciebie - by budzić wspomnienia
musnąć skrzydłem anioła powagi

zaczarować cię na mgnienie oka
otwierając przepiękne doznania
popatrz sama jak wiele cię czeka
ile jeszcze jest do... zaklinania

w tajemnicy skrytej w serduszku
w miękkich puchach dziś miłość spoczywa
trzeba chronić ją jak nigdy dotąd
właśnie po to byś była szczęśliwa

© el.żukrowska 24.stycznia 2013.
Tomik ciągle jeszcze (jeszcze!) jest do nabycia  - można do mnie napisać - a wtedy będzie tomik z dedykacją - bietka150@gmail.com
lub skontaktować się z Wydawnictwem KryWaj - http://krywaj.pl/krystynawajda/sklep/index.php

środa, 23 stycznia 2013

65/13.Szuflada - gdy dostatecznie stara



Szuflada - gdy dostatecznie stara

zapomnienie śpi
na dnie starej szuflady
nie ruszaj licha
........
myśli wczorajsze
na dnie starej szuflady
budzi się życie
........
giną wspomnienia
na dnie starej szuflady
dogasa ich wstyd
........
z wczoraj do jutra
na dnie starej szuflady
popękane dno
.......
© el.żukrowska 20 stycznia 2013
zdjęcie - http://www.studioatrium.pl/dokumenty/Exclusive-design/Gabinet,566.html
&vpx=2&vpy=212&dur=6513&hovh=185&hovw=272&tx=228&ty=125&sig=100170792208796974073&page=22&tbnh=141&tbnw=212&ndsp=29&ved=1t:429,r:82,s:500,i:250&biw=1251&bih=597

64/13. NA DNIE STAREJ SZUFLADY


NA DNIE STAREJ SZUFLADY

W starym lamusie w ciemnym kącie
stara komoda cicho drzemie
a w jej szufladzie ("bezpiecznym porcie")
ukryło się moje wspomnienie

Są tam kwiatuszki z białego wianka
kiedy to pierwszy raz do komunii
ogryzki kredek (od wujka Janka
— cztery tuziny — czy to rozumiesz?)

Dalej "pozłotko" od czekolady
co to mój partner z wiejskiej zabawy
opakowanie od pomadki
którą mi później scałował... prawie

Resztka korali — białych perełek
ale niteczka pękła nagle
z ogniska patyk (czarny węgielek)
pocztówka z Mazur — wydęte żagle

Śpią moje skarby w starej szufladzie
na samym dnie jej słodko i cicho
na tym się zapomnienie kładzie
za rok znów zajrzę — przegonić licho

© el.żukrowska 20.stycznia 2013.

RZECZ O TEMPERATURACH


Nie mogłam się powstrzymać - tekst znaleziony na FB (nie mój!).


+30°C Polacy śpią bez żadnego nakrycia. Amerykanie zakładają swetry. Mieszkańcy Miami włączają ogrzewanie.
+10°C Mieszkańcy domów komunalnych w Helsinkach zamykają okna. Lapończycy sadzą kwiatki w oknach.
+5°C Lapończycy opalają się na balkonie, jeżeli słonce jest jeszcze nad horyzontem...
+2°C Włoskie samochody nie zapalają.
0°C Woda zamarza.
-1°C Oddech staje się widoczny. Czas zaplanować urlop nad Morzem Śródziemnym. Lapończycy jedzą lody, popijając zimnym piwem.
-4°C Kot wchodzi pod kołdrę.
-10°C Czas zaplanować urlop w Afryce. Lapończycy idą popływać.
-12°C Zbyt zimno na śnieg.
-15°C Amerykańskie auta nie zapalają.
-18°C Właściciele domów w Helsinkach włączają ogrzewanie.
-20°C Oddech staje się słyszalny.
-22°C Francuskie auta nie zapalają. Za zimno na jazdę na łyżwach.
-23°C Politycy zaczynają współczuć bezdomnym.
-24°C Niemieckie auta nie zapalają.
-26°C Z oddechu uzyskuje się materiał na budowę igloo...
-29°C Kot wchodzi pod pidżamę.
-30°C Japońskie auta nie zapalają. Lapończyk klnie, kopie w koło swojej Toyoty i zapala Ładę.
-31°C Za zimno na pocałunki - usta przymarzają do siebie. Lapońska drużyna narodowa zaczyna przygotowania do sezonu wiosennego.
-35°C Czas zaplanować dwutygodniową kąpiel w gorących źródłach. Lapończycy odśnieżają dachy.
-39°C Rtęć zamarza. Za zimno, by myśleć. Lapończycy zapinają ostatni guzik w koszuli.
-40°C Niemiec bierze samochód pod kołdrę. Lapończycy ubierają swetry.
-45°C Lapończycy zamykają okienko w wychodku.
-50°C Lwy morskie opuszczają Grenlandię. Lapończycy zamieniają rękawiczki z pięcioma palcami na jednopalcowe.
-70°C Niedźwiedzie polarne opuszczają biegun. Na uniwersytecie w Rovaniemi organizuje się bieg długodystansowy.
-75°C Św. Mikołaj opuszcza Krąg Polarny. Lapończycy opuszczają nauszniki z czapek na uszy.
-250°C Alkohol zamarza. Lapończycy są wkurzeni.
-268°C Hel staje się płynny.
-270°C Piekło zamarza.
-273,15°C Zero absolutne. Brak ruchu cząstek elementarnych... Lapończycy przyznają: "Tak, jest nieco chłodno, rozłupmy se flaszeczkę na rozgrzanie..."

Ps.
A poniższy tekst dodał mój Przyjaciel mieszkający na Jukonie -  w Dawson- i to już nie jest dowcip.... 

Sławek K. Pewnego zimowego dnia w Whitehorse ....
9.00 , temp -3 .. Słońce świeci, ani jednej chmurki, idealna pogoda na narty
9.03 , temp -4 .. wyciągam lekki dres , zdejmę go na trasie , żeby się opalać
9. 06 , temp -5 .. nakładam dres , wyciągam buty i narty ,
9.09 , temp -6 .. chyba nałożę podkoszulkę , na wszelki wypadek
9.12 , temp -7 .. co się dzieje ? .. Chyba zmienię dres i nałożę podwójne skarpety
9.15 , temp -8 .. ciągle spada ! .. z niedowierzaniem patrze na ekran tv z aktualna temperatura ..
9.21 , temp -10 .. przestałem się ubierać i patrze już tylko , jaka jest temperatura ..
9.30 , temp -13
10.00 , temp -23
10.30 , temp -33
11.00 , temp -43
11.30 , temp -53 .. i na tym się zakończyło , .. w ciągu 1,5 godziny temperatura spadła o 50 stopni w skali Celsjusza , .. Gdyby ten raptowny spadek temperatury nastąpił 1,5 godziny później , na mojej 40 km trasie, .. to cho cho !!! ...

63/13. CÓŻ CHCESZ...





Cóż chcesz...
(z opowieści pewnego pana - 27)

Cóż chcesz moja miła? Jesień do nas przyszła
i znalazła złoto na twoich policzkach.
I twe biodra, które zawsze (patrzę nieprzytomnie!)
kołyszą się cudnym rytmem - gdy idziesz tak do mnie.

Wcale nie myślę wtedy o jesieni!
Raczej o bujnej, letniej zieleni!

W sercach wiosna majem wciąż kroczy -
aż przymykam na chwilę rozmarzone oczy.
Wspomnienie mnie ogarnia chyba zbyt gorące...
Złoto na twoim liczku? - To zrobiło słońce.

© el.żukrowska 29.listopada 2012
© Fot. http://galeria.swiatkwiatow.pl/zdjecie/roza-jerychonska-dzis,106852,4423.html