646. (44/2). TAJEMNICE

TAJEMNICE

Życie ma swoje tajemnice.

Stawiamy pytania

— a odpowiedzi brak.

Dlaczego tu jesteśmy?

Czym jest dusza?

Skąd się biorą nasze sny?

Patrzymy w przeszłość,

zgadujemy przyszłość.

Tęsknimy za starym

… i do nowego!

Czym jest tęsknota?

Każdego dnia wykonujemy

mnóstwo czynności.

Każdego dnia mamy nadzieję,

że swoim działaniem

zmieniamy świat…

Każdego dnia

wyciągaj rękę

do bliskiego człowieka

i obdarowuj  go uśmiechem. 
Ten uśmiech
ma wartość ponadczasową.

© el.żukrowska  15.lipca 2012.
Zdjęcie zapożyczone z internetu.

645. (43/2). KOT

KOT

Tłumaczyłeś – są różne oazy.

Tłumaczyłeś – zawsze pamiętaj!

Dalej nie rozumiem.

Stoję pośrodku mojej łąki,

Stoję pośrodku moich myśli…

Aż nie wierzę, że deszcz padający

Na omdlałe trawy od nowa je zazieleni.

Już jutro!

Twoje słowa padają na mnie,

A ja ciągle mam uczucie pustki,

Dziwną i głęboką cichość w sercu.

Ten spokój…

Słońce od nowa wybuchnie żarem,

Ukryta w cieniu

Będę czytać książkę,

Którą dostałam od ciebie…

I tylko kot przyjdzie,

Usadowi się na moich kolanach,

Będzie mi mruczeć łagodnie

O swoich sprawach,

A może historie przedwieczne

O faraonach, skarabeuszach,

Bramach do innego świata…

© el.żukrowska 20.czerwca 2012.

Zdjęcie zapożyczone z internetu.

http://www.facebook.com/photo.php?fbid=312490932180307&set=a.253252348104166.54835.100002582082643&type=3&theater

644. (42/2). GDY SERCE DRŻENIEM…

GDY SERCE DRŻENIEM…

Gdy takie zmiany - milczeć mi trzeba.

Słowa zamknięte daleko-głęboko.

Ani oczyma dusza niech nie śpiewa

– lepiej do ziemi uczynić mi pokłon!

Usta mi ostudź najzimniejszą wodą –

ukryj warg drżenie – strach,  może uśmieszek?

Nie chcę dać poznać własnych niepokoi, 

Schowam głęboko tak, jak dawniej mieszek.

Gdy tyle osób - odtrąca, odchodzi –

pustka ogromnieje – jak słońce, jak morze!

Pokój dziwnie pusty, już myśl nie przewodzi.

Przykrości zagłuszyć? Poddać się w pokorze?

Niepotrzebne drżenia, słowa jak smagnięcia,

Krzyk, co mocniej wybrzmi,  kiedy noc jest ciemna

- a to tylko serca tak mocne szarpnięcia…

I wszystko usnęło, i już spokój we mnie...

© el.żukrowska  29.lipca 2012.

A na zdjęciu kawałek nieba z nad Choszczna.

643. (41/2.) ZA TAMTYM ZACHODEM

ZA TAMTYM ZACHODEM

Za tamtym zachodem...

Za tamtą wodą…

Za setną myślą…

Za niezliczonymi

podmuchami wiatru…

Tam inny świat się otwiera,

z różowych i liliowych mgieł.

Świat spokojnej samotności

pośród piękna,

bez gniewnych porywów,

bez tęsknot,

bez falowania emocji…

Wcale nie jestem pewna,

czy chcę do takiego świata…

Odwrotnie –

nie chcę w takim świecie być!

© e.żukrowska, 8. sierpnia 2012.

Wybrzeże Islandii.

642. (40/2.) NIE CHCĘ CZEKAĆ

NIE CHCĘ CZEKAĆ

Nie chcę czekać

na twoje uczucia.

Już wiem,

że jesteś okrutnikiem.

Nie słucham twoich

zapewnień.

Zręcznie kłamiesz…

Nasze marzenia

już nie są wspólne.

Jaka to ulga

- poczułam wolność!

Po raz pierwszy od lat

- wreszcie wolna!

© el.żukrowska  20.czerwca 2012.

 © Fot z zasobów rodziny.

Wybrzeże Islandii.

641. (39/2.) PATRZYSZ NA MNIE

PATRZYSZ NA MNIE

Patrzysz na mnie

z drażniącym 

półuśmiechem.

Jesteś zadufany,

myślisz,

że zaraz ci ulegnę,

że już mnie masz.

Jesteś tego pewien!

Z twoich oczu wygląda 

znajomy głód…

A kiedy wstaję,

by wyjść -

twoja twarz

gwałtownie się zmienia.

Dlaczego się dziwisz?

© e.żukrowska 20.06.2012

Zdjęcie zapożyczone z internetu.

640. (38/2). KAPRYS

KAPRYS

(wiersze młodzieńcze – 9)

To był kaprys

kazała

aby przyniósł

czerwień

zachodzącego słońca

łunę pożaru

kroplę krwi

To był kaprys

kazała

aby

patrzył i milczał

A on był posłuszny:
patrzył i milczał

był

dotykał

końcami palców

krawędzi ławki

na której siedziała

on był

- cień

chorej wyobraźni

© e.żukrowska, Bydgoszcz, 18 grudnia 1970. 

639. (37/2). * * * (Kochasz swoje...)

* * *  

(wiersze młodzieńcze  - 8)

Kochasz

swoje życie

swoje troski

krzyczysz

że boli

że tęsknisz

że żyjesz

że nie umrzesz

zanim cię nie zobaczę

© e.żukrowska 3.października 1970.

638. (36/2). * * * (Twoje kwiaty)

***

(wiersze młodzieńcze – 7)

Twoje kwiaty

- zazdroszczę im

patrzą

jak czeszesz włosy

jak palisz papierosa

czytasz książkę

wiedzą

kiedy marzysz

o miłości

o spacerach

zdarzeniach dobrych

ale chyba nigdy

nie wspominasz

                         o mnie…

© e.żukrpowska 3.października 1970.

Zdjęcie zapożyczone z internetu.

637. (35/2). DO BO*)

DO BO*)

(wiersze młodzieńcze - 6)

Co dzień

zatrzymujesz usta

w połowie

uśmiechu

nie chcesz

abym

patrzyła

radość

zamykasz

dławisz

swoim odejściem

świat za oknem

gwałtownie

ciemnieje

© e.żukrowska  (L)
Bydgoszcz,3 października 1970.

636. (34/2.) DO PRZYJACIELA Z LUTNIĄ

DO PRZYJACIELA Z LUTNIĄ

Mówisz że dzisiaj twa lutnia nie śpiewa

struny drżą lekko – i ręka drży

ponad głowami wiruje mewa

dobądź choć głosu – wyśpiewaj sny

lecz odpowiadasz szybko pokrętnie

jakbyś do końca nie był pewny sił

że i głos nie ten nawet oko mętne

wszystko się poniszczyło znikł gwiezdny pył

to tak nazywasz uczucie dziewczyny

było przemknęło  motyl kolorowy rajski ptak

z innym chłopakiem uciekła z doliny

a tobie teraz ni śpiewać ni grać

zatrzymaj się przy mnie nic tu nie pomylę

od dawna we mnie przyjaciela masz

usiądźmy razem by pomilczeć chwilę

ręka w rękę – trzeba odzyskać twarz

© e.żukrowska 29. lipca 2012.

Zdięcie - http://pl.wikipedia.org/wiki/Lutnia

635. (33/2.) GDY MINIE CZAS

GDY MINIE CZAS

Gdy minie czas

gdy będziemy sami

każde oddzielnie

już bez siebie

— i samotni ogromnie! 

— ostatni muzyk odejdzie

w ledwie jaśniejący świt

my dwoje

samotni już przed rozstaniem

rozkruszymy ptakom

kromkę chleba

jak należną jałmużnę

albo błaganie o bilet

na podróż do lepszego nieba

dojrzeje w nas

nowa inna myśl

taka

co się w motto zamienia

i trwa

latami trwa

albo i przez wieki

© el.żukrowska 21.lipca 2012.

Zdjęcie zapożyczone z internetu -   http://zielonomi-patrycjusz.blogspot.com/2011/11/dokarmiamy-ptaki.html                                       

634. (32/2). BIELEJĄ SŁOWA

BIELEJĄ SŁOWA

(żartobliwie - z tomiku "Wiersze szarozłote")

Bieleją słowa moje bezradnie

w ciszy ogrodu,

słońcem rozgrzane powietrze parne,

nic do ochłody.

Oczekiwanie jakieś niezdarne

i już zbyt długie…

A jeśli słońce wybuchnie ogniem,

wypali smugę?

Po cóż mi pożar i dodatkowe

źródło gorąca,

skoro już wszędzie jest go w nadmiarze

I noc płonąca?

Osłaniam głowę kapeluszami

lub kryję w cieniu.

Dzisiaj leniwie płyną me myśli

- są bez znaczenia.

Dziś się nie wspinam na wyżyny

- dość tych spisanych,

szuflada kipi gniewnie od wierszy

niepokazanych.

© e.żukrowska  22. lipca 2012.

Fot. z internetu

633. (31/2). ROZWAŻANIA

ROZWAŻANIA

Pochylam  głowę z troską nową

— od ciebie nie chcę żadnych zaproszeń,

dziś nie pojadę nigdzie z tobą,

nie wysyłaj już nic listonoszem…

I drzwi nikomu nie otwieram.

Najpierw starannie buty szykuję

— sama na spacer się wybieram,

kiedy się wreszcie wymaluję.

Przed lustrem wkładam mój kapelusz

(a jego rondo jest szerokie!)

właśnie zawarłam ze sobą sojusz:
na nic nie liczę z Tobą "potem".

Wszystko się diametralnie zmienia,
już mnie żadne miłości nie kuszą!
Tamto życie z tobą właśnie się odmienia,
pora na swobodę i wolność
— zanim się uduszę!

© e.żukrowska  14. lipca 2012.

Zdjęcie zapożyczone z internetu.

632. (30/2). SNY PURPUROWE

SNY PURPUROWE

Uciekasz w słońce pomarańczowe,

Zakpiłeś za mnie, smutkiem przykryłeś.

Lecz ja mam własne sny purpurowe,

Z nich wyczaruję niewielka miłość.

Zabrałeś wprawdzie wszystkie pieszczoty,

Już szukasz w świecie innej kobiety.

Dla mnie tam nie ma nic do roboty,

Wygrałam z tobą już wszystkie sety!

Jesienną ścieżką w tunelu klonów

Do mnie się jasne słonko uśmiecha.

Widzisz – nie muszę żyć wśród neonów,

Wolę, gdy ptak mi za oknem śpiewa.

Wolę mieć trawę nić beton twardy,

Łagodny dotyk wiatru na twarzy…

Zbyt długo byłeś głuchy lub hardy.

Na szczęście ciągle umiem pomarzyć…

© eL.żukrowska  14.lipca 2012.

Zdjęcie zapożyczone z internetu..

631. (29/2). BURZA MINĘŁA

BURZA MINĘŁA

Nigdy mnie nie kochałeś,

zaledwie pożądałeś,

na mych uczuciach grałeś

- taki mój pech!

Wybrałam to, co lepsze:

samotnie piszę wiersze,

czy się spotkamy jeszcze

- zapewne nie!

Wspomnień nie zapisuję.

Co myślę? A co czuję?

Życie ci podaruję

- beze mnie już!

Właśnie burza minęła.

Mnie cokolwiek przygięła,

Lecz gromem nie trafiła

- znów mogę śnić.

© e.żukrowska 14. lipca 2012.

Zdjęcie zapożyczone z internetu.

630 (28/2.) OGIEŃ ZNISZCZENIA

OGIEŃ ZNISZCZENIA

Nie będę uczyć, jak spoglądać w niebo.

Czego tam szukać, jak chmurami bawić.

Moje zabawy były do niczego!

Nie mnie nowy przekaz dla ciebie zostawić…

Z zaczarowanych snów ledwie pamiętam

(tak dawno były!) dzbany z jagodami.

Świat ktoś gniewny pozmieniał, pozakładał pęta

I jeszcze makiem posiał – cisza już nad nami.

Nie szukam dróg łatwych do biegu nowego

I już cię nawet głośno nie przyzywam.

Zniszczyłeś wszystko, co było cennego,

Ogień zniszczenia właśnie dogorywa…

Szczęśliwam, bo cisza we mnie wchodzi,

Zostaje głęboko, w sercu, w duszy,

Nawet oko mniej podatne  i łzą nie zachodzi,

A ja – wreszcie nic nie muszę… Nie muszę!

© el.żukrowska 14.lipca 2012.
Zdjęcie zapożyczone z internetu.

629 (27/2). ZGAŚ TEN KSIĘŻYC

ZGAŚ TEN KSIĘŻYC

Słowa rwą mi się nagle

- w tle usłyszałam głos

podobny do twego…

Serce zatrzepotało

i zamarło w oczekiwaniu…

Dlaczego ciągle wierzy,

że jeszcze może zabrzmieć telefon?

Dlaczego nie umiem wyrzucić cię

z mojej pamięci?

Dlaczego tak bardzo boli,

że umiesz kochać inną,

a mnie nie potrafiłeś?

Znów pełnia księżyca

I stoję w oknie zapatrzona…

W tamtą noc również była

i uczyniła świat niemal białym.

Wsparta na twoim ramieniu

byłam taka szczęśliwa!

Dziś też łkam, ale to są

już inne – bardzo gorzkie łzy.

Pragnę uwolnić się

od takiego myślenia.

Gdyby ktoś choć zakrył,

zgasił  ten księżyc,

zasłonił go grubą chmurą…

uspokoił mnie,

wyciszył wszystkie moje

niewczesne drżenia,

uwolnił od takiego myślenia…

Gdyby ktoś…

© e.żukrowska 2. sierpnia 2012.
Zdjęcie zapożyczone z internetu.

628 (26/2). ZABIERZ MNIE

ZABIERZ MNIE

Gdzie twoje konie szalone,

w białej pianie skąpane,

żądze oswobodzone,

taniec zmysłów – żar krwi…

Zabierz mnie!

Zabierz – gdziekolwiek zamarzysz!

Zabierz – nie odkładaj do jutra!

Zabierz – abym mogła utonąć

w tej miłości…

Abym mogła być jak te konie

Wolna i swobodna…

Zabierz mnie!

© e.żukrowska 3o. lipca 2012.

Zdjęcie zapożyczone z internetu.

627 (25/2). MÓWISZ – MOJAŚ TY

MÓWISZ – MOJAŚ TY

Nie pytam ciebie skąd przybywasz,

ani kogo znasz, kim była

twoja pierwsza miłość,

a kim ostatnia kobieta.

Zanurzasz swoje ręce i twarz

w moich włosach,

jakbyś zawsze to robił,

albo na to czekał…

Pozwalam, abyś mnie rozkochał.

Całe życie czekałam na takie ręce,

aż płonące pożądaniem,

takim,  iż wiem, że liczę się

tylko ja…

I na oczy wpatrzone,

a w nich czułość z miłością…

Przygarnij mnie ciasno,

przytul najmocniej,

przytul miłośnie…

Proszę…

- Mojaś ty….

© el.żukrowska 30.lipca 2012.

Zdjęcie zapożyczone z internetu.

626 (24/2). ROZUM I WSPOMNIENIA

ROZUM I WSPOMNIENIA

Na tamtej łące, co pod sinym lasem

zostały jeszcze ślady słońcem wypieszczone

znaczone rosą srebrnym deszczem czasem

bywa - modlitwą z serca wyrzuconą

przychodzę szukam odkrywam na nowo

gdzie końskie grzywy wiatrem poplątane

gdzie drogie miejsce kiedy padło SŁOWO

gdzie wiele szczęścia zatrzymane ranem…

milknę z duszy jękiem głupie łzy pod powieką

żal ogromny przyczajony tęsknoty strwożone

zda się że wszystkie wściekłe deszcze sieką…

i już wspomnienia milkną – rozumem stłumione…

© el.żukrowska 14.lipca 2012.

Fotka z zasobów rodzinki.

625 (23/2). TERAZ JESTEŚ

TERAZ JESTEŚ

Poznałam świat zaczarowany. Namiot, plecak,

ognisko  na brzegu. Cichutkie rozmowy,

długie cienie. Dwa serca zerwane

do wspólnego biegu.

Zaczarowałeś dla manie tysiąc uśmiechów. Okruszki

radości zbierane po rosie. Światełko twych oczu,

czasem echo z lasu. Bukiet traw zbieranych

kłos po kłosie.

Zaczarowałeś mnie i moje myśli. Zatańczyłeś tylko

dla mnie po ogniska kręgu. Byłeś tym jedynym,

który mi się wyśnił… Teraz? – teraz jesteś

… jesteś moim mężem.

© el. żukrowska 13. lipca 2012.
zdjęcie z internetu

624 (22/2). DAJ SIĘ ROZMARZYĆ

DAJ SIĘ ROZMARZYĆ

Daj się rozmarzyć, miły, daj!

Zamknij oczy na dziś,

a otwórz na jutro,

gdzie nasze nowe światy

i kwiaty, jakich tu nie ma,

bo niemodne…

Gdzie las, co śpiewa poszumem

za nami, przyzywa, woła

zapachem sosny;

gdzie pola z niebem za wysokim

-  ręką nie sięgniesz!

I skowronków chór…

Ziemia rozpachniona po deszczu

odurza zapachem

po zawrót głowy…

Tu twoje i moje marzenia

aż po spacer jarem i polną drogą,

po te wierzby rosochate,

przycinane wczesną wiosną,

dostojne boćki na łąkach

i zwiewną czerwień maków…

Po polski krajobraz

już na zawsze głęboko w sercach…

- To nie jest jutro - to jest...

głębokie wczoraj...

© e.żukrowska 27. lipca 2012.
Zdjęcie zapożyczone z internetu.

623 (21/2). NOCĄ NAD RZEKĄ

NOCĄ NAD RZEKĄ

Noc wciąż stała w wielkiej głębi ciemnych granatów,

szmerów i westchnień. Odległy głos – jak 

senny pomruk ziemi. Grzmot? A może 

narodziny nowych istnień...

Na niebie gwiazdy dziś nieliczne (bo chmury pasą się

nocami, jak kiedyś konie na pastwisku

z pastuszkiem-chłopcem

całkiem małym).

W wiklinie w dolinie sennej rzeki czasem odezwie się

pan-żaba. A pani-żaba mu odpowie rade-rade

(pomyślisz — dzieciom bajki 

opowiada).

W ledwie zielonych witkach wierzby wiatr  się zaplątał  

osowiały i przenocować chciał na drzewie.

Ale spadł  nagle w łączki doły. Może się

potłukł – kto go tam wie…

Świt już-już blisko… Może daleko? Może za lasem?

Lecz zamglony, niezdecydowany i tylko 

pójdźka woła głośno ze ściętego

czuba  starej topoli.

© el.żukrowska 27. lipca 2012.

Zdjęcie zapożyczone z internetu.

622 (20/2.) HERBACIANE RÓŻE

HERBACIANE RÓŻE

Zmyłam  już twój zapach z siebie

zamknęłam w dłoniach kawałek mydła

niech się nasączą nową wonią

z natrysku ciągle płynie woda

rozmywa moje łzy

jutro już wyjdę do ciebie

całkiem spokojna

nie zdradzę ci żadnej mojej myśli

bo wszystkie czarne chmury

są tylko dla mnie

i już nie wypowiem słowa skargi

W pokoju będą pachnieć

herbaciane róże – nie od ciebie

a ty będziesz czekał na nowy cud

nic nam nie wychodzi

nigdy nam się nie udawało

nie usiłujesz nic zmienić

bierność …

jesteś jak ładna maskotka

jak taka ciepła i miła przytulanka

ale to za mało…

A róże pachną

wciąż i wciąż

© e. żukrowska 26. lipca 2012

Zdjęcie zapożyczone z internetu.

621 (19/2). SAMOTNE DZIEWCZYNY

SAMOTNE DZIEWCZYNY

Przychodzisz do mnie

promieniem  księżyca

gładzisz moją twarz

przeczesujesz włosy

zatrzymujesz usta na ustach

rozświetlasz wszystko

ogromnym pożądaniem

i uchodzisz w noc

zaledwie musnąwszy

piersi lub biodra

ogrody fantazji teraz

płoną wewnętrznym światłem

posągów i ikon

… ale ciebie nie ma

Księżyc już w innym oknie

wygładza satynową pościel

inna dziewczyna

wyciąga ramiona

łączy swoje światło

z promieniami księżyca

poddaje się jego pieszczocie

a księżyc znów znika

… zanim prześni się sen

I już płacze następna

samotna dziewczyna…

© el.żukrowska 26.lipca 2012.

Zdjęcie zapożyczone z internetu.